محمد فرزند اسماعيل سمنانى . در 163 « مجلس » روضه‌خوانى . آغاز : حمد له ، بعد از حمد بر خدا و لعنت بر . نسخه‌ها 6 / 4453 ( 1 نسخه ) ؛ آخوند همدان 1249 . حزن المتقين . به كوشش ملك الكتاب شيرازى ، ميرزا محمد . ناشر كتابهاى فارسى در بمبئى . در 1 « ديباچه » و 1 « مقدمه » و 5 « كنز » و 25 « رمز » و 1 « خاتمه » . در سرگذشت پنج تن آغاز : اللهم انت الاول فليس قبلك شيئ . ذريعه 6 / 398 ؛ مشار 2 / 1740 ( چ . بمبئى ، سنگى ، بىتا ) ؛ نوشاهى ، چاپى 873 . حزن المؤمنين فى مراثى آل ختم المرسلين و مصايب آل طاها و ياسين . شيخ محمد على فرزند موسى ، اسدى كاظمى ، كه در هند مىزيسته ، ساخته‌ى 1255 / 1839 م . به نام سلطان امجد شاه ( د 1263 ق ) ، در 80 « مجلس » ( نسخه‌ى كراچى ) يا 86 « مجلس » ( ذريعه ) . آغاز : به نستعين . . . از بحر دل درى كه فرو ريزد از دو عين . مشترك 10 / 336 ( نامش ) ؛ ذريعه 6 / 398 ؛ استورى 224 ؛ برگل 2 / 985 ؛ تراثنا 3 / 75 ؛ مشار 2 / 1740 ( 4 چ ) . آستان قدس 5 / 261 ؛ آستان قدس ، الفبايى 220 - 221 ؛ آصفيه ، هندليست 1 / 238 ؛ نوشاهى ، چاپى 874 ، همانجا 2 / 1311 . حسرت العالم فى وفات مرجع العالم . فرنگى محلى ، عبد الحى ( د 1304 ق ) . علماى هند 216 ، 257 . حسن و حسين . ن . آكادمى علوم ، چاپى 2 / 573 « هذا كتاب حسن و حسين » ( 3 عنوان ) . حسين بن على . مشار 2 / 1752 ( 2 كتاب ) ، 1753 ( 5 كتاب ) ، 1754 ( 3 كتاب ) ، 1756 . حصار الاسلام : تاريخ عمرى . محمد حسين عمر محمد عبد السلام هروى . در كشورگشايىهاى خليفه‌ى دوم . نسخه‌ها 6 / 4453 ؛ آصفيه 3 / 96 . حصص الاتقيا من قصص الانبيا : عصمت الانبيا : ترجمهء كشف الغوامض . متن از ابو الحسن محمد فرزند يحيى البشاغرى ، نخست يك تن سمرقندى در اوايل سدهء چهارم كتابى به نام « معاصى الانبياء » به عربى نگاشته است كه در آن سخنان بدعت‌آميزى رفته بوده است . آنگاه دو تن به پاسخ‌گويى آن پرداخته‌اند . يكى ابو منصور الماتوريدى متكلم ( د 333 ق ) كه او را تكفير كرده و حكم بر سوزاندن آن داده است . دومين آنان نگارنده‌ى اين كتاب است كه در رد « معاصى الانبيا » نگاشته است . و در سده‌هاى چهارم تا ششم مورد توجه مردم آن روزگار بوده است ، ولى به علت متن مغلق آن در سدهء ششم نور الدين احمد فرزند محمود فرزند ابو بكر صابونى بخارايى حنفى ( د 850 ق ) گزيده‌اى از آن درآورده است . اين خلاصه نيز به عربى بوده است . ولى از آن نسخه‌اى در دست نيست . و آنچه در دست هست ترجمهء فارسى اين خلاصه است : از ابو عبد اللّه مسعود فرزند على فرزند عمر صراف ، يكى از شاگردان همان صابونىست ، كه در سال 608 ق به انجام رسانده است ، و اين ترجمه به نام « حصص الاتقياء من قصص الانبياء » است . اين نام نادرست در « كشف الظنون » به نام « حصن الاتقيا . . . »